Schlep

Vandaag heeft de rechtbank gevonnist inzake de aangiftes over (o.a.) Holocaust ontkenning en antisemitisme, gedaan door Jeroen de Kreek op zijn website www.hetzuur.nl en op andere plekken op Internet. De rechtbank is van mening dat de door de Kreek gedane uitingen inderdaad strafbaar zijn maar dat hij geen straf verdient – wegens gekte.

Ja, u leest het goed. De rechtbank baseert zich hierbij op psychiatrische rapporten die in een eerdere zaak over de Kreek zijn gemaakt, in 2005. Het gaat hier om de stalking en bedreiging van voormalig Minister President Balkenende. In deze rapporten wordt o.a. uiteengezet dat de Kreek lijdt aan een chronische psychose en dat hij last heeft van Wanen.

Op basis van deze rapporten en op basis van het gedrag van de Kreek meent de rechtbank dat hij ontoerekeningsvatbaar is en van rechtsvervolging moet worden ontslagen. Vreemd genoeg zijn deze rapporten bij voorgaande rechtszaken tegen de Kreek nooit gebruikt en werd de Kreek ondanks deze rapporten in 2007 gewoon veroordeeld.

De rechtbank vraagt zich ook af of het vervolgen van de Kreek enig maatschappelijk belang dient, omdat de Kreek gewoon doorgaat ondanks eerdere veroordelingen. Een wel heel curieuze stellig. Dieven gaan vaak ook gewoon door. Betwijfeld iemand het maatschappelijk belang van de vervolging van dieven en moordenaars? Wellicht als ze ook ontoerekeningsvatbaar zijn, maar dan zorgt je er in het belang van de slachtoffers voor dat ze het niet meer kunnen doen. Bijvoorbeeld door ze op te sluiten of tbs te geven.

In een fantastische gedachtenkronkel meent de rechtbank ook nog dat omdat de Kreek door de aangevers serieus wordt genomen hij hierdoor een podium krijgt (de rechtbank) waar hij zijn ideeën nog meer kan etaleren. Alsof die gemiddeld 10 mensen die aanwezig zijn bij de rechtszaken een ‘podium ’zijn. Het podium is juist de websites van de Kreek en zijn andere publicaties!

De in beslag genomen en verbeurd verklaarde computers van de Kreek krijgt hij bovendien van de rechtbank terug. Zodat hij meteen weer flink aan de slag kan. Hij hoeft zijn eerder gedane mega-productie van antisemitisme en Holocaust ontkenning ook niet offline te halen. Gek? Da’s pas gek!

De rechtbank meent dat de Kreek uitingen doet –o.a. aangaande de Holocaust- die voor elk weldenkend mens volstrekt onzinnig zijn. Hier laat de rechtbank zien weinig sjoege te hebben van de websites van de Kreek en Holocaust ontkenning op Internet in het algemeen en ook weinig te begrijpen van de goedgelovigheid van de huidige internetgebruiker, het verdwijnen van kennis over de Holocaust en het gemak waarmee jongeren antisemitische uitingen en Holocaust ontkenning overnemen. Er is veel mis met het onderwijs – of gebrek daaraan- op dit terrein en het ‘gat’ wordt opgevuld door hen die op Internet luid schreeuwen en jongeren –en anderen- voorzien van kwalijke leugens. Zoals we laatst in de zaak van de Arnhemse Turkse jongeren hebben kunnen constateren.

Het stellen dat ‘ieder weldenkend mens’ weet dat wat de Kreek doet onzin is gaat ook genadeloos voorbij aan de groepsbelediging en kwetsing die de Joodse gemeenschap ten deel valt. Die moeten dan maar als ‘weldenkende mensen’ hun schouders ophalen. Uitingen op Internet (of daarbuiten) komen echter niet vergezeld van psychiatrische rapporten over de plaatser van de uitingen. Een gemiddelde leerling of student zal, ook bij de uitingen van de Kreek, niet zo snel kunnen zien wat waarheid is of waanzin en de slachtoffers van de waanzin –het antisemitisme en de holocaust ontkenning- schieten hier helemaal niets mee op maar raken gesterkt in het idee dat men opnieuw faalt bij het bestrijden van antisemitisme. De slachtoffers kunnen het bekijken en de dader is gek, dus krijgt geen straf. Deze uitspraak kan ik niet los zien van de glijdende schaal waarop men zich in Nederland bevindt als het gaat op antisemitisme en Holocaust ontkenning. Het lijkt erop dat men gewoon geen zin heeft er iets aan te doen en eerder de dader dan de slachtoffers zielig wordt gevonden. Een luie uitspraak van een luie rechtbank.

Jeroen de Kreek is niet de enige Holocaust ontkenner en antisemiet die we op het Nederlandse Internet kennen. De rest zal nu wel er een schepje bovenop doen, want zij worden toch niet veroordeeld, want, ‘ze zijn gek’.

Dus als ik morgen tijdens de kroning langs de route in mijn blote kont ga staan met een bord waarop staat ‘Willem-Alexander is een POOIER en Maxima een vuile HOER!’ en daarbij ook nog flink schuimbekkend op-en-neer spring dan wordt ik niet veroordeeld?

Nou, ik denk van wel eigenlijk. Gek hè?

De hoop is nu gericht op het Openbaar Ministerie voor het instellen van hoger beroep tegen deze uitspraak.

Update d.d. 3-5-2013: Het Openbaar Ministerie heeft besloten Hoger Beroep in te stellen.

Dit artikel is ook gepubliceerd op www.meldpunt.nl

Afgelopen dinsdag 17 juli was het dan eindelijk zover; Jeroen de Kreek stond terecht wegens Holocaust ontkenning en antisemitisme. Het was de tweede zaak van het Meldpunt discriminatie Internet (MDI) en het CIDI tegen hem.

Niet alleen CIDI en MDI, maar ook de aangiftes van de Joodse Omroep, van VVD tweede kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert en van Arabist Hans Jansen werden in de rechtszaak gevoegd en behandeld. De Kreek werd er van beschuldigd Jansen en Hennis-Plasschaert te hebben bedreigd en beledigd.

De zaak die diende voor de rechtbank Amsterdam op de Parnassusweg begon om kwart over één geheel in stijl; De Kreek, een T-shirt dragend met aan de voorzijde de tekst ‘I love Jews’ en aan de achterkant ‘Against Zionism’, aaste op een wraking en vroeg de Rechter (Mr. Korthals Altes) onmiddellijk of hij Cohen heette. Toen het antwoord hierop negatief was wilde hij weten of de andere leden van de Rechtbank van Joodse afkomst waren. Korthals Altes vertelde hem er geen idee van`te hebben. Aantonen dat de rechtbank vooringenomen was wegens ‘Joodsheid’ ging dus niet lukken, maar het zette wel de toon. De Kreek – twee rugzakken met boeken en papieren bij zich- was gedurende de hele zitting vijandig en  beledigend, vooral jegens de Officier van Justitie, Mw. Mr. Vriezen-Buist en jegens hen die aangifte hadden gedaan.

Zijn volgende poging tot rekken was een verzoek om op de valreep nog een aantal getuigen op te roepen: Daniel Veenboer van het MDI, Ronny Naftaniel, Geert Wilders, De heer Friedmann van het CIDI, Hans Jansen, kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert, Sille Jansen (voormalig MDI directeur), De Britse Rabbijn Aaron Cohen van Naturei Karta, (een kleine anti-zionistische sekte die vooral in Engeland en New York actief is en ook een afdeling in Israel heeft) directeur Alfred Edelstein van de Joodse omroep, Officier van Justitie Paul Velleman en last but not least een ‘vrouw van Joodse afkomst’ die hij op de gang had ontmoet en die ‘bang is voor Zionisten’. Al deze verzoeken werden afgewezen. Het OM en de Rechtbank meenden beiden dat het te kort dag was en dat het belang niet groot genoeg was. Een belang dat de Kreek overigens niet echt duidelijk kon maken. Hij wilde ‘met deze mensen discussieren’ om ‘hun motieven te weten komen’.

Gedurende bijna drie uur ondervroeg de rechter de verdachte over zijn gedane uitingen met betrekking tot Joden en de Holocaust. Met pathologische vasthoudendheid verdedigde de Kreek zijn theorieën en maakte het alleen maar erger voor zichzelf.  Een bloemlezing van de waanzin:

Joden hebben de holocaust zelf veroorzaakt, of in ieder geval de zionisten, wat volgens de Kreek geen Joden zijn, maar nazi’s. De Holocaust heeft niet plaatsgevonden of wel maar er zijn veel minder mensen vermoord. Theodor Herzl heeft aangezet tot alle pogroms, de Rothschild familie financierde IG Farben en Auschwitz. De Ashkenazi wilden Palestina koloniseren en hebben daarom zelf vanaf de Franse revolutie het antisemitisme in gang gezet, Ashkenazi zijn geen echte Joden want ze stammen niet af van echte Joden zoals de Sefardiem, bovendien zijn zionisten niet religieus en daarom zijn het geen echte Joden. ‘Holocaust’ is een begrip uit de Kabbala waarin staat dat na de Holocaust Joden goddelijk zouden worden en bezit van Palestina konden nemen. De Joden zeggen zelf ook dat de kruisiging van Christus hun schuld is. Ik heb op mijn website een meter die het gehalte van het zionistische gevaar aangeeft en die staat op rood. Zelfs de zionisten van het CIDI en MDI beseffen echt wel dat er op mijn site geen antisemitsime staat. De Holocaust is bedacht en uitgevoerd door Joden op Joden, de zionisten hebben Auschwitz gebouwd. Veel Joden die vermoord zijn waren helemaal geen Joden want Joden zijn geen ras maar een religie.

Als uitsmijter beweerde de Kreek nog dat  afkorting Nazi kwam van Asheknazi, waarop de rechter op onschuldige toon zei: ‘ik was altijd van mening dat ‘nazi’ een afkorting was van ‘Nationaalsocialisme’. De Kreek (al giechelend) ‘Nee, dan zou het NaSo moeten zijn’.

Natuurlijk hield de verdachte ook vol dat als hij ‘Joden’ schrijft hij eigenlijk ‘Zionisten’ bedoelt. Op de vraag van de rechter waarom hij dan niet alleen ‘Zionisten’ schrijft was zijn antwoord: ‘dan is de de tekst niet meer zo goed leesbaar’.

De rechtbank wilde gezien de tijd de door de Kreek een dag tevoren (!) ingediende stapel stukken niet doornemen. Het protest hiertegen van de Kreek (‘Jesus, en al die mensen die ze hebben vermoord dan!’) werd genegeerd.

Eindelijk kon de officier van Justitie beginnen met het voorlezen van de tenlastelegging. Dat deed zij snel en summier, aangezien de meeste gedeelten van de aanklacht al uitgebreid door rechter met verdachte waren gesproken. De aangifte wegens bedreiging van Arabist Hans Jansen werd afgewezen. Er was hier volgens de officier sprake van een stijlfiguur; De Kreek had geschreven dat Hans Jansen als een varken geslacht zou worden’ maar had hierbij geschreven ‘in juridische zin’. Wel achtte zij bewezen dat Hans Jansen en Jeanine Hennis-Plasschaert beiden waren beledigd en wel op een groffe en uitermate kwetsende manier; ‘verdachte wil slechts schelden en vernederen’.

Ook op de andere punten van de aanklacht achtte zij de Kreek schuldig; namelijk het in het openbaar beledigen van Joden wegens hun ras. Zij hekelde de invloed op jongeren van de websites van de Kreek, die ‘vol staan met bewezen ongefundeerde beweringen en beledigingen’ en gaf aan dat de invloed van dit soort denkbeelden op de samenleving zeer negatief zijn. Bovendien gaf zij aan dat het voor haar duidelijk was, gezien eerdere rechtzaken tegen de Kreek, dat hij in de zin van de wet ‘van discrimineren zijn beroep of bedrijf heeft gemaakt’.

Als eis stelde zij; het verbeurd verklaren van de twee laptops, twee PC’s en 1 harde schijf die tijdens een huiszoeking bij de Kreek in beslag waren genomen, 100 uur taakstraf en nog eens 1 maand voorwaardelijk gevangenisstraf met eenproeftijd van 3 jaar.

Toen was het de beurt aan de Kreek om zijn verweer te voeren. De rechter gaf aan dat hij daarvoor een half uur de tijd had, dezelfde tijd die de officier had gekregen. Mr. Korthals Altes meende bovendien dat de Kreek al bijna drie uur de tijd had gehad om zijn denkbeelden uiteen te zetten.

De Kreek vond dit te weinig en verzocht ‘aanhouding van de zaak’(uitstel tot een zitting om een nieuwe datum) omdat hij ‘te weinig tijd had gehad om zich voor te bereiden’. De rechtbank schorste voor 5 minuten om dit verzoek te bespreken maar het oordeel was: geen uitstel. Hierop begon de Kreek steeds luider te argumenteren en uiteindelijk te gillen en te schreeuwen. De rechter probeerde hem meerdere keren tot kalmte te brenegn maar het had geen zin. Wild met zijn armen zwaaidend draaide hij zich om naar ons; ‘daar zitten de echte criminelen, de zionisten, de bedriegers en leugenaars!’

Opnieuw gevraagd of hij voor een halfuur zijn verdediging wilde voeren riep de Kreek: ‘dan wraak ik nu de rechtbank!’.

Mr. Korthals Altes kon niets anders meer doen dan te zeggen dat de zogenaamde ‘wrakingskamer’ binnenkort bijeenkomt en dat men dan verder gaat kijken. Dit zal waarschijnlijk pas volgende week plaatsvinden met daarna onmiddelijk het laatste gedeelte van de zitting waar de Kreek dan zijn verweer kan voeren. Of dat 30 minuten of langer is, is aan de rechters; oude of nieuwe, afhankelijk van de afloop van het wrakingsverzoek.

Of een veroordeling zal helpen? Waarschijnlijk niet. De Kreek is een obsessieve antisemiet en zal waarschijnlijk, net als Jenny Goeree in de jaren tachtig, gewoon doorgaan, desnoods vanuit de gevangenis. Een zaak als deze heeft echter wel een duidelijke signaalfunctie voor anderen: als je Holocaust ontkenning en antisemitisme wilt bedrijven dan zijn er gevolgen.

(Dit artikel verschijnt deze week in verkorte vorm in het NIW).

“Today, if you live in Hungary and you are Roma, Jewish or a member of the LGBT community, you have a problem.”

By Ronald Eissens.

A 1937 letter from Berlin I read a couple of years ago said: “The streets are clean, people have jobs. The café’s, restaurants and terraces are filled every day. The women are lovelier than ever. Yet, there is this strange undercurrent. All this marching and uniforms, it makes me uneasy. One hears things about beatings and about people being taken away, disappearing. Jews and others. We try not to talk about it, not to think about it. Yet it feels like a beast is awakening, ready to destroy.”

These lines came to mind while I was sitting on a terrace drinking coffee on a square just off Vaci Utca, the famous Budapest shopping street. Last week I was in Budapest as part of a group at the European Youth Centre that trained young people to counter online hate.

In Budapest the streets are clean and beautiful, everybody laughs and smiles, while the Hungarian Guard, a paramilitary outfit modelled on the SS, marches in the street and people are beaten up. Today, if you live in Hungary and you are Roma, Jewish or a member of the LGBT community, you have a problem.

During recent years, waves of anti-Roma violence, antisemitic attacks, bumper-stickers with the text ‘Jew free car,’ homophobic attacks on the annual Gay pride parade, antisemitic defacement of synagogues and Jewish graves, all became ‘normal.’

In 2010, during a recent speech by the mayor of Budapest, right-wingers shouted slogans such as ‘send Jews to the concentration camps‘ and  ‘Jewish pigs!’

“Vilified for claiming Holocaust restitution”

In Hungary, antisemitism and hate against gypsies were always present, but they were swept under the carpet by communist governments. The new constitution however, does not protect the rights of Gays and Lesbians.  Roma live in fear and the Jewish community tries to endure the new pogrom-like atmosphere. Before World War II, there were half a million Jews living in Hungary. Now there are only 100,000 and they are under growing attack and vilified for claiming Holocaust restitution.

Márton Gyöngyösi, Hungarian parliament member for Jobbik (Jobbik Magyarországért Mozgalom), a Hungarian radical nationalist political party, has said: “It has become a fantastic business to jiggle around with the numbers of dead Jews.” Last month, another Jobbik MP, Zsolt Baráth, held a speech in parliament reviving an anti-Jewish blood libel from 1882.

During a briefing I attended by Hungarian NGOs and other experts, it became clear that the current situation is dire. Peter Molnar, Senior Research Fellow at the Centre for Media and Communication Studies at Central European University in Budapest, and a former Member of Parliament remarked, “Right now, if I have to make a hierarchy of the minorities under attack in Hungary, I would say first the Roma, then the Jews and then the LGBT community.”

In 2010, during the last Hungarian election, Jobbik became the 3^rd party of the country, winning 17% of the vote. The coalition government that was formed after the election, does not have Jobbik in it – but the largest party, the nationalist conservative Fidesz relies on Jobbik support and openly tries to please and appease it. Jobbik itself denies being fascist or racist, but its leader, Gabor Vorna, says that Jobbik is not democrat.

In a smart back-stage, front-stage strategy Vorna has created the Hungarian Guard, who march the streets in Nazi uniforms and have been said to be responsible for most of the hate crime and attacks against Roma, Jews and LGBTs. On top of that, unaffiliated skinheads and neo-Nazis create even more trouble. During 2008 and 2009, a number of Molotov cocktail and gun attacks against the Roma community resulted in the death of six Roma. The killers were neo-Nazis.

“Jobbik loves extreme Islamists and especially Iran”

So, does Jobbik like anybody? Well, ‘normal’ Hungarians of course, who are, in a familiar sounding mythology, the descendants of a great and pure Central-Asian ‘Turkic’ race, which also includes the Persians. It may therefore come as no surprise that Jobbik loves extreme Islamists and especially Iran, feeling very comfortable with shared antisemitism and Holocaust denial.

This is not 1937, but it seems there are too many similarities including  a bad economic situation, high unemployment, the Euro-crisis, inflation of the Forint, the national currency as well as anti-democratic strong leaders about to take over.

As the saying goes, ‘history repeats itself the second time as a farce.’ Well, for a start, there is very little farcical about repeating pogroms.

Hungary is not Germany in 1937 and Hungary is not the only European country suffering under an increase of populism, neo-Nazism and extremism. But, Hungary could well be a new flashpoint.

While I was having my coffee, I read on my Blackberry that the Budapest monument for Raoul Wallenberg had been desecrated. Hanging from the statue were pig legs covered in blood.

All of a sudden, the coffee didn’t taste so good.

In 2010, former Prime Minister Gordon Bajnai, in an unwitting allusion to the 1937 letter from Berlin said, the “monster is at the door, threatening to crush Hungarian democracy.”

I don’t like coincidences like that at all.

This article was published first by Jewishinfone.ws  – http://jewishinfonews.wordpress.com/2012/05/28/hungary-the-monster-is-at-the-door/

Door Ronald Eissens

4 en 5 mei is weer voorbij. Gelukkig maar, want dit land is volkomen in de war.  Het idee dat een jongen een gedicht moest voorlezen bij de herdenking op de Dam waarin zijn oud-oom, een gesneuvelde Germaanse SS-vrijwilliger wordt herdacht is werkelijk te dol voor woorden. Waar heeft dat Nationaal comité 4 en 5 mei last van? Misschien ook een leuk idee om het Neefje van Volkert van der Graaf –of Volkert zelf- naar de volgende Pim Fortuyn herdenking te sturen? Of de zus van Mohammed Bouyeri naar de volgende Theo van Gogh herdenking, om te vertellen dat hij ook maar een verkeerde keuze heeft gemaakt en dat ook hij  herinnerd moet worden?

Het komt allemaal neer op compassie hebben en een gevoel voor verhouding. Juist van een Nationaal comité 4 en 5 mei zou je deze eigenschappen verwachten. Helaas is dat niet het geval. Of men snapt het gewoon niet, of het kan ze gewoon niet zo schelen.  Zij bepalen tenslotte hoe een herdenking moet, en niet de slachtoffers en nabestaanden van slachtoffers. Slachtoffers zijn mooi, maar vooral de dode.  Levende slachtoffers en nabestaanden, die zijn lastig en die zeuren en die durven zomaar te zeggen hoe zij het willen.

Dat laatste is geheel in de traditie waarmee Nederlanders in 1945 overlevende Joden behandelden die hun weg terugvonden naar Nederland.  Onbegrip, gebrek aan medeleven en irritatie was hun deel. Vooral als ze lastige dingen deden zoals hun huis en bezittingen proberen terug te krijgen, of dingen zeiden over de rol van Nederlanders bij hun deportatie. Al snel klonk het ‘De joodjes hebben alweer een grote bek’  en zelfs ‘ze hebben je vergeten te vergassen’.

Schuldgevoel van Nederlanders, het land waar 71,4 % van de Joodse bevolking zonder al te veel problemen door de nazi’s werd weggevoerd zette zich naadloos om in ontkenning en in een later stadium, toen het dagboek van Anne Frank uitkwam en het Anne Frank huis als museum was gevestigd , in handige Public Relations.  ‘Anne Frank ’werd een Nederlands export product en van heinde en verre kwamen de toeristen naar Het Achterhuis, waar Anne en haar familie door dappere Hollanders uit de klauwen van de Nazi’s was gehouden. Natuurlijk is het ook zo dat ze door Hollanders werd verraden en stierf in concentratiekamp Bergen-Belsen.  Dat was wel  een probleempje.  Maar een kniesoor die daar op let, lang leve de dode Anne Frank!

Het ‘dol op dode joden’ gevoel kende 3 jaar geleden haar misselijkmakende hoogtepunt, toen de kastanjeboom in de tuin van het Achterhuis, die Anne beschrijft in haar dagboek, vanwege ziekte om zou moeten worden gehakt. De achterboom,  zullen we maar zeggen, dreigde op het Achterhuis of de kantoren van de Anne Frank Stichting te vallen.  Sommige na de oorlog geboren verzetshelden in Amsterdam lieten hun emoties de vrije loop. “Het is toch mooi dat wij Amsterdammers die Anne Frank  helaas niet konden behouden nu wel haar boom kunnen redden” zwijmelde men.  Het was of men alsnog een kans kreeg. ‘Die boom mag niet worden gekapt!’ Eindelijk geen schuldgevoel meer, was de sub-tekst. De kap van de totaal verrotte boom, vol met ziektes, werd door de rechter verboden. Toen de natuur haar loop nam en de boom omwaaide, was de droefenis groot.

Was de compassie voor Anne Frank en andere joden tijdens de oorlog net zo groot geweest, dan waren heel wat meer gered. Mensen, geen bomen. Was de compassie van Nederlanders na 1945 net zo groot geweest, dan hadden velen geen bittere ontvangst gehad. Was de compassie en vooral het begrip groter geweest, dan zou het Nationaal Comité 4 en 5 mei niet zulke krankzinnige ideeën hebben over hoe je moet herdenken.

Maar ook sommige lokale 4 en 5 comités kunnen er wat van. In 1997 werd door de juristen van het Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie (LBR) geoordeeld dat een lid van het Amsterdamse comité, die bovendien ook nog eens coördinator van een meldpunt discriminatie was, zich schuldig had gemaakt aan antisemitische uitspraken.  De man werd na enige drang uiteindelijk uit zijn functie gezet. Dit alles was voor het Amsterdams 4 en 5 mei comité geen enkele reden om ook actie te ondernemen, zodat hij vrolijk in het bestuur bleef. Geen begrip, geen compassie, geen moraliteit. Men snapt het gewoon niet. Heel knap is dat, vooral omdat juist de 4 en 5 mei Comités, met het Nationaal Comité  4 en 5 mei voorop, zichzelf zo mooi de opdracht hadden gegeven om de herinnering aan de tweede wereldoorlog, het Nederlandse morele ijkpunt bij uitstek, levend te houden.

Helaas zet het verval al langer in. De ‘grijstinten discussie, in 2001 opgestart door historicus Chris van der Heijden, heeft steeds meer invloed. Van der Heijden revisioneert er in zijn boek ‘Grijs verleden’ vrolijk op los. Waar het op neerkomt is dat er eigenlijk geen zwart en wit bestond tijdens de oorlog, geen goed en  fout, maar alleen grijstinten. Als je daarin wilt geloven, wordt het heel gemakkelijk om dienst nemen bij de Waffen-SS de vergoelijken. Of lid worden van de NSB, zoals de vader van Chris van der Heijden deed. Het klinkt allemaal lekker hedonistisch. Goed en fout  worden volledig inwisselbaar, waarmee het morele ijkpunt in het niets oplost en er eigenlijk geen reden meer is voor een  Nationale herdenking, want als erg geen goed of fout was, zijn er ook geen daders of slachtoffers.

Nederlanders hebben een hekel aan gedoe. Zeker als dat komt van minderheden en als er ook nog eens emoties bij komen, dan is het helemaal verkeerd. De alomtegenwoordige kruideniersmentaliteitlijders, de platgepolderde bestuurderskoppen en de ‘allemaal samen kinderen van God en vergeving is goed Christenen’ willen geen gezeur. Antisemitisme? Ach, dat valt wel mee hoor. Vergelijkingen van Joden met Nazi’s? Incidenten. Gezagdragers die meelopen in demonstraties waar antisemitische speekkoren klinken? Ach, niets gehoord hoor. 67 jaar na de oorlog is antisemitisme weer flink aan het groeien, en dat begrijpt niemand, lijkt het wel. Maar men wil er ook niet teveel mee lastig worden gevallen. De ‘Goede Joden’zijn immers dood. Levende Joden zijn vervelend en/of zitten in Israël, wat voor velen tegenwoordig gelijk staat aan ‘fout zijn’. Grappig, dan heeft opeens niemand het over grijstinten.

Bij de Kristallnachtherdenking van 2007 hield de anti-racisme organisatie Nederland Bekent Kleur een eigen herdenking, omdat het Centraal Joods Overleg (CJO) zo maar de brutaliteit had om ook een herdenking te doen. Nederland Bekent Kleur (NBK) voorman Rene Danen waarschuwde eenieder die het horen wilde: ‘dit jaar wordt de herdenking georganiseerd door rechtse zionistische organisaties waaronder het CIDI. Dus weet waar je naar toe gaat! Het zal een hele andere herdenking zijn dan andere jaren!’  Ook NBK is vooral dol op dode Joden.

In het Overijssele dorpje Vorden werd de dodenherdenking ook het tafereel van niet-begrijpen. Als gevolg van een soort pandemisch Nationaal 4 en 5 mei Comité virus wilde men daar ook de Duitse soldaten die op de begraafplaats liggen herdenken. Na een kort geding werden Burgemeester en Wethouders door de rechter verboden langs te graven te lopen tijdens de officiële herdenking. Waar zij zich aan hielden. Zo niet de bevolking, die in demonstratief protest langs de graven marcheerden van hen die hebben geprobeerd half Europa uit te moorden. De totale verwording van wat ooit de 4 mei dodenherdenking was. ‘Blijf met je rotpoten van onze rotmoffen af’ leken ze te denken. Maar dat zal ik me wel verbeelden.

Over de Joodse organisaties en de herdenking zegt Chris van der Heijden op 3 mei in een interview in EenVandaag met enige tevredenheid: ‘Zij hebben het monopolie. Dat zal ze nog wel een tijdje lukken maar dat zal niet lang zo blijven’. Waarmee de boodschap duidelijk is: de 4 mei herdenking, die is van ons, en wij beslissen wel hoe we daar mee om gaan. En jullie gezeur zijn we binnenkort wel kwijt.