A Short History of Abou Jahjah in the Low Countries

By Ronald Eissens, 29-7-2016

“Hezbollah hero ‘Abou Jahjah, it is quite a stayer. First he came out of nowhere in 2000 with the Arab European League (AEL), which’ core business was engaging in antisemitic and anti-Zionist rants. Well, actually the AEL was really intended as a categorical organization, loosely for Arabs in Europe, mostly Moroccans who considered themselves as such. Moroccan Berbers in the Netherlands were not all that happy with the “Arab” in the name. The AEL furthermore declared itself pro-Islam and in favor of spreading the Islamic faith, and, of course all for the dismantling of the Zionist entity! ” I have to disappoint those who think this some kind of exotic animal. With this the AEL means the state of Israel.

The AEL blew over from Belgium and soon after Jahjah and his merry friends made themselves heard at parties and gatherings of politicians or anti-racists, and at serious meetings by serious people in the metropolitan debate centers. It was not a nice sound though. The AEL expressed its support for the attack on the Twin Towers on 9/11 and screamed that everything was the fault of Israel and the West. People who were critical of JahJah & Co., like the columnist Ebru Umar, were subtly and less subtly intmidated (already then).

In 2002 Jahjah incited Moroccan youth in Antwerp, which resulted in demonstrations with antiemetic slogans. For this, the AEL Belgium got slapped with a racism complaint by the official Belgian Centre against Discrimination.

In 2004 JahJah, in an interview with the Flemish newspaper ‘The Latest News’ said about Western troops in Iraq: “Every dead American, British or Dutch soldier I consider a victory”

In the meantime the situation of the Dutch AEL chapter had become somewhat tricky. The brand new chapter had elected as chairman one Nabil Marmouch. Nabil, using the online name MokroMike, was an active poster on the Moroccan web forums, where he, among other things, advocated the death penalty for gays and spouted all kinds of antisemitic language. This attracted the attention of the Discrimination Bureau for the Internet (MDI), which followed the trail to the private website of Marmouch, where unlock codes for stolen laptops were openly traded. The MDI informed the Public Prosecutors’ office and not much later Nabil and his brother were arrested. A quick demise for the new adjutant of Abou Jahjah. From that point on, the Dutch AEL Chapter had to make do with the less colorful Mohammed Cheppi.

Back to JahJah. In 2005, he cited the genocidal call of the Iranian leader Mahmoud Ahmadinejad to wipe Israel from the map “the only morally defensible attitude ‘

In 2006 JahJah posted antisemitic cartoons on the AEL website, cartoons in which the Holocaust was denied and ridiculed. CIDI filed a report with the prosecutor (A conviction followed only on appeal in 2010).

In July 2006 JahJah returned back to Lebanon in great haste, ostensibly to fight on the side of Hezbollah in the Israeli-Lebanese war. This seemed quite curious, as he had stated on his original application for asylum in Belgium to have a conflict with both Hezbollah and the leadership of the Ba’ath Party.

However, after 4 weeks Abou JahJah already was back in Belgium, tail between the legs. When asked, his parents explained later that he never fought with Hezbollah but had simply stayed with them in their home. ‘Posing with a Kalashnikov is of course nice, hate speech too, but hey, I’m not crazy huh’ Abou must have thought.

A month later JahJah said he would definitely go back to Lebanon in 2007. In April 2007, he hooted this again, but in late December of that year he was hanging around in Antwerp again.

It seemed that the slick fake-Hezbollah fighter had passed his peak. In the following years he was mainly in Lebanon and we heard little from him, except in 2009, when it became known that he would speak at a Stop the War Coalition meeting in England, and to the establishment of the British branch of the International Union of Parliamentarians for Palestine (IUPFP) at the House of Commons, at the invitation of Labour MP Jeremy Corbyn. This meeting was also attended by Hussein Hajj Hassan, a Lebanese MP for Hezbollah. After Abou Jahjahs visit to the United Kingdom he was barred in April 2009 from entering the country again, because of his extreme positions.

In 2013 JahJah announced that he would again move back to Belgium. Amazingly, he became a columnist for the Flemish paper ‘De Standaard’. Abou Jahjah had become mainstream and started a new organization (Movement X). Mainstream? In 2014 Jahjah sent a Tweet to Antwerp Mayor Bart De Wever, whom he called a “a sucker of Zionist-dick’, because of the strengthened security for the Jewish community De Wever brought into place after the May 24, 2014 terrorist attack in Brussels.

JahJah has now written a book which, just by reading the title, you know it is trouble;  ”Plea for radicalization.” Publisher De Bezige Bij will publish it this year and was, soon after the news broke, faced with the departure of some of its top authors. Leon de Winter, Jessica Durlacher and Marcel Möring did not want to come under one roof with JahJah.

And now JahJah will be a guest in the thee-hour long TV show Zomergasten (Summer guests). That JahJah with all his despicable hatred is considered as ‘normal’, as mainstream, says a lot about the current situation in the Netherlands and in Europe. Ten years ago no one would have dared to give  JahJah a stage like that, and now he is touted as having “interesting views’. The 2.0 editors of the VPRO, a formerly left-wing broadcaster of quality TV are happy. Well, you know the type, Hipster left, headaches if they have to read more than one paragraph, form their opinions based on tweets, think that Hezbollah is a charitable organization, believe that Tel Aviv is built on the remains of ethnically cleansed Arab villages, believe that Jews still do have a lot of money and influence….they of course find all of it lovely. Ratings! Controversy! Score! Cool, dude!

Criticism JahJah will not really get this Sunday. Funnyface Thomas Erdbrink, cultural relativist and since 2002 uncritical correspondent in Iran (Cozy daily Iran! No place for ugly images of Iran hanging gays! Holocaust denial? Ah well. Iran is FUN!) will be host. Him and Abou JahJah, using appropriate YouTube videos, will effortlessly make a nice evening out of it. ‘ Look, Thomas, these are images of genocide committed by Israel!’ ‘Yes, Abou, terrible!’.

In 2003, in the RTL4 TV program ‘Krachtstroom’, TV personality Jort Kelder wiped the floor with Abou JahJah, washed his ears with green soap and a wire brush and told him, years before the Rotterdam Mayor Aboutaleb, that if he disliked Europe so much he should just pack his bags. Unfortunately, the Dutch media put a stop to the production of Jort Kelders. The model simply showed too strong opinions.

Our Prime minister, who will appear in a few weeks from now as the last guest in this series of ‘Summer guests’, is well-positioned to lead by example and distance himself from the show, and withdraw his participation in a program that lets Abou JahJah sparkle and shine. Mark Rutte, father of our Country, he will probably do this, right?

Wrong. Mark Rutte does what Dutch always do when they find something morally complicated (read: anything that may cause financial or electoral damage). He will look away. A good old Dutch habit, very popular before, during and after the war.

Posted in Uncategorized | Comments Off

Een kleine geschiedenis van Abou Jahjah in de lage landen

Door Ronald Eissens, 29-7-2016

‘Hezbollah-held’ Abou Jahjah, het is toch wel een volhouder. Eerst kwam hij in 2000 vanuit het niets op de proppen met de Arabische Europese Liga (AEL), die zich ging bezighouden met het doen van antisemitische uitingen en antizionistisch gegil. Nou ja, eigenlijk was de AEL natuurlijk bedoeld als categorale organisatie, losweg voor Arabieren in Europa, voornamelijk Marokkanen die zich als zodanig beschouwden. Marokkaanse Berbers in Nederland waren niet allemaal even gelukkig met dat ‘ Arabische’ in de naam. De AEL noemde zich verder pro-Islam en voor verspreiding van het geloof en natuurlijk ‘voor de ontmanteling van de zionistische entiteit!’ Degenen die denken dat dit een soort exotisch diertje is moet ik teleurstellen. De AEL bedoelt hier de staat Israel.

De AEL waaide over uit België en al gauw lieten Jahjah en zijn vrolijke vriendjes van zich horen op feesten en partijen van politieke of anti-racistische signatuur en op serieuze bijeenkomsten van serieuze mensen in de hoofdstedelijke praathuizen. Een mooi geluid was het niet. De AEL sprak haar steun uit voor de aanslag op de Twin Towers op 9/11 en gilde dat alles de schuld was van Israel en het Westen. Mensen die kritisch waren over JahJah & Co, zoals de columniste Ebru Umar, werden (toen al) door het AEL kader subtiel en minder subtiel geintimideerd.

In 2002 stookte Jahjah in Antwerpen Marokkaanse jongeren op wat resulteerde in demonstraties met antsemitische leuzen. De AEL Belgie kreeg daarvoor een klacht wegens racisme aan hun broek van het officiele Belgische Centrum tegen Discriminatie.

In 2004 zei JahJah in een interview met de Vlaamse krant ‘Het Laaste Nieuws’ over Westerse militairen in Irak: “Elke dode Amerikaanse, Britse of Nederlandse soldaat beschouw ik als een overwinning”

In de tussentijd was de situatie van de Nederlandse AEL afdeling ietwat lastig geworden. De kersverse afdeling had als voorzitter Nabil Marmouch gekozen. Nabil was onder de naam MokroMike een actieve poster op de Marokkaanse webforums, waar hij o.a. de doodstraf voor homo’s propageerde en allerlei antisemitische taal uitsloeg. Dit trok de aandacht van het Meldpunt Discriminatie Internet, die het spoor volgde naar de prive website van Marmouch, waar in alle openheid unlock-codes voor gestolen laptops werden verhandeld. Het MDI stelde het Openbaar Ministerie op de hoogte en niet veel later werden Nabil en zijn broer gearresteerd. Een snelle ondergang voor de nieuwe adjudant van Abou Jahjah. De afdeling Nederland moest het vanaf dat moment even doen met de minder kleurrijke Mohammed Cheppi.

Terug naar JahJah. In 2005 noemde deze de genocidale oproep van de Iraanse leider Mahmoud Ahmadinejad om Israel van de kaart de vegen ‘de enige moreel verdedigbare houding’

In 2006 plaatste JahJah antisemitische cartoons op de website van de AEL, cartoons waarin de Holocaust werd ontkend en belachelijk gemaakt. Het CIDI deed aangifte (De veroordeling volgde pas in 2010 in hoger beroep).

In Juli 2006 keerde JahJah in grote haast terug naar Libanon, zogenaamd om aan de kant van Hezbollah te vechten in de Israelisch-Libanese oorlog. Dat was curieus, aangezien hij bij zijn originele asielaanvraag in België als vluchtreden had aangegeven een conflict te hebben met Hezbollah en de leiding van de Ba’ath partij.

Na 4 weken was Abou JahJah echter al weer terug in België, met de staart tussen de benen. Zijn ouders verklaarden later desgevraagd dat Abou helemaal niet bij Hezbollah had gevochten maar gewoon bij hun thuis had gelogeerd. ‘ Poseren met een Kalashnikov is natuurlijk mooi, haatzaaien ook, maar Alez, ik ben toch niet gek he’ moet Abou gedacht hebben.

Een maandje later zei JahJah dat hij in 2007 definitief terug naar Libanon zou gaan. In April 2007 roeptoeterde hij dat nogmaals. Maar eind december van dat jaar hing hij alweer rond in Antwerpen.

Het leek erop dat de gelikte nep-Hezbollah strijder over zijn hoogtepunt heen was. In de opvolgende jaren zat hij voornamelijk in Libanon en hoorden we weinig meer van hem, behalve dan in 2009, toen bekend werd dat hij zou spreken op  een Stop the War Coalition bijeenkomst in Engeland, en om de oprichting van de Britse tak van de International Union of Parliamentarians for Palestine (IUPFP) bij te wonen in het Britse Lagerhuis, op uitnodiging van Labour-parlementariër Jeremy Corbyn. Deze oprichting werd ook bijgewoond door Hussein Hajj Hassan, een Libanees parlementslid voor Hezbollah. Na Abou Jahjahs bezoek aan het Verenigd Koningkrijk werd hem in april 2009 verboden het land nog langer te betreden, dit vanwege zijn extreme standpunten.

In 2013 kondigde JahJah aan dat hij weer terug zou verhuizen naar België. Verbazingwekkend genoeg werd hij columnist voor het Vlaamse blad ‘De Standaard’. Abou Jahjah was mainstream geworden en richte een nieuwe organisatie op (Movement X). Mainstream? In 2014 stuurde Jahjah een Tweet aan Bart De Wever, Burgemeester van Anwerpen, die hij een ‘Zionistenpijper’ noemde omdat De Wever na de terroristische aanslag in Brussel van 24 mei 2014 de bewaking voor de Joodse gemeenschap had versterkt.

JahJah heeft nu een boek geschreven waarvan je alleen al door de titel kan weten hoe laat het is: ‘Pleidooi voor radicalisering’. Uitgeverij de Bezige Bij gaat het boek dit jaar uitgeven en werd al snel geconfronteerd met het opstappen van enkele van haar topauteurs. Leon de Winter, Jessica Durlacher en Marcel Möring hadden geen zin om onder één dak te komen met JahJah.

En nu dan Zomergasten. Dat JahJah met al zijn verwerpelijke haat als ‘ normaal’ word beschouwd, als mainstream, zegt veel over de situatie waarin Nederland en Europa zich bevinden. Tien jaar geleden zou niemand het hebben aangedurfd JahJah een podium te geven, nu wordt hij binnengehaald als iemand met ‘ interessante meningen’. De 2.0 redactie van de VPRO, u kent het type wel, Hipster links, hoofdpijn als ze meer dan 1 alinea moeten lezen, vormen hun mening naar aanleiding van tweets, denken dat Hezbollah een charitatieve organisatie is, menen dat Tel Aviv is gebouwd op etnisch gezuiverde Arabische dorpen, denken dat Joden toch wel veel geld en invloed hebben, ja die redactie vind het natuurlijk allemaal dolletjes. Kijkcijfers! Controverse! Scoren! Vet, gast!

Kritiek zal JahJah echt niet krijgen aanstaande zondag. Lachebekje Thomas Erdbrink, cultuurrelativist en sinds 2002 kritiekloos correspondent te Iran (Gezellig alledaags Iran! Geen plaats voor nare beelden van het ophangen van Homos! Holocaust ontkenning? Ach. Iran is LEUK!) zal met Abou JahJah en de juiste Youtube-filmpjes er moeiteloos een gezellig avondje van kunnen maken. Kijk, Thomas, dit zijn beelden van door Israel gepleegde genocide! Ja Abou, erg he!

In 2003, in het RTL4 TV programma Krachtstroom, veegde Jort Kelder de vloer aan met Abou JahJah, waste zijn oren met groene zeep en een staalborstel en vertelde hem, jaren voor de Rotterdamse Burgemeester Aboutaleb, dat als het hem in Europa zo slecht beviel dat ie dan maar zijn koffers moest pakken. Helaas, in medialand is de productie van Jort Kelders stopgezet. Het model vertoonde zomaar harde meningen.

Onze premier, die over een paar weken als laatste gast in de serie zomergasten zal verschijnen, is ultiem gepositioneerd om het goede voorbeeld te geven door zich te distantieren van Zomergasten en zijn deelname in te trekken aan een programma dat JahJah laat schitteren en stralen. Onze vader des vaderlands, Mark Rutte, die doet dat vast wel.  Ja toch?

Nee hoor. Mark Rutte doet wat Nederlanders altijd doen als ze iets moreel ingewikkeld vinden (lees: iets dat mogelijk financiele of electorale schade kan veroorzaken). Hij kijkt weg. Een goed Nederlands gebruik, erg populair voor, tijdens en na de oorlog.

Posted in Uncategorized | Comments Off


A message from MAGENTA FOUNDATION for the International Day Against Racism.
Uniting a group of artists, Magenta Foundation combines 5 arts from 3 countries in a 3-minute video using 2 hands to express 1 message against discrimination. On Saturday, the 21st of March 2015, the International Day against Racism, we release “HANDS against discrimination”, a poetic video with a message against hate.

Created by Sara Toscano (PT) the project puts together the talents of the poet Thomas Tsalapatis (GR), the composer Manos Athanasiadis (GR), the singer Katerina Kozadinou (GR/ PL), the director Stelios Mavrogiannis (GR), the designer Katerina Pappou (GR) and the photographer Alexandre Cabrita (PT). By combating hate primarily on and through the Internet, we realise how discrimination and hatred can take form from the tips of our fingers, but also how small gestures and actions can make a difference in the lives of others.
What we hope with this video is to urge individuals and communities to join hands in the struggle against racism, antisemitism, intolerance, and all other forms of hate, putting hands into action in order to build diverse, cohesive and peaceful societies. The project was funded by donations of people from around the world through the crowdfunding platform PPL.

Posted in Uncategorized | Comments Off

‘Wilders, hond van Israël’

Klik hier voor het filmpje

(English below)

22-3-2014 – De demonstratie en manifestatie vandaag in Amsterdam vanwege de Internationale dag tegen racisme (op 21 maart) stond vanwege de anti-Marokkaanse uitspraken van Geert Wilders in het kader van protest tegen PVV en Wilders. Daar is niets mee mis. Natuurlijk kon het weer eens niet beschaafd blijven en ontdekten we al snel een groot spandoek met daarop ‘Wilders, hond van Israël’. ‘Israël’ in rode, van bloed druipende letters. Dit zijn de dingen waarom ik tegenwoordig antiracisme demonstraties en manifestaties vermijd.
Dus, Suzette naar de organisatie: “Kunnen jullie dat weghalen?”
“Mevrouw we zijn bezig met een vermist kind, dat is nu even belangrijker”.
Daar kwam de burgemeester, Eberhardt van de Laan, die ook zou spreken. Suzette besprong hem. “Kan jij daar wat van zeggen dat spandoek kan echt niet”
Eberhardt , gehaast: “ik zal er over nadenken”
Ondertussen was het spandoek naar voren, recht voor het podium, niet te missen. Hoewel de media het tactisch uit beeld hebben weten te houden.
Tijdens de toespraak van Eberhardt wij naar de politie. “We weten dat het niet strafbaar is maar dat spandoek kan echt niet”.
Politie: “Ja we hebben het al eerder gezien het is besproken door de korpsleiding en er is besloten om er niets tegen te doen”.
Dus, weer naar de organisatie. “Ja ja sure, sure, we zullen er naar kijken”.
Kortom, het spandoek bleef, met toestemming van Burgemeester, korpsleiding en organisatie van de demonstratie, en niet te vergeten de mensen die het zagen maar er geen moeite mee hadden.
Toen zijn we maar weggegaan. Ach, het viel nog mee, slechts 1 spandoek. We hebben het wel eens erger gezien. Het blijft natuurlijk bizar, een antiracisme demonstratie waar men vindt dat de haat van Geert Wilders tegen Marokkanen wordt aangestuurd door Israël. Verder was het natuurlijk heel gezellig. Bevlogen toespraken dat iedereen tegen racisme was, ook als het gericht was tegen Joden. Natuurlijk alleen joden, dat vergat de spreker er even bij te zeggen, die ook vinden dat Wilders de hond van Israël is.

Ronald Eissens

‘Wilders, the dog of Israel’

Click here for the video

22-3-2014 The demonstration and manifestation today on the occasion of the International Day Against Racism ( March 21 ) had as unofficial theme a protest against the anti – Moroccan statements of Geert Wilders. Nothing wrong with that. But of course it could not stay civilized; right away we discovered a large banner saying ‘ Wilders dog of Israel.”. ‘Israël’ in red, blood dripping letters.
Because of things like this, I tend to avoid antiracism demonstrations and manifestations these days.
So , Suzette stormed to the organization. “Can you remove that?”
“Ma’am , we are working on a missing child right now, that is more important.”
As Mayor Eberhardt van der Laan , who would also speak, walked up to the stage, Suzette jumped him. “Eberhardt can you say that something about that banner, that’s really a no-no! ”
Eberhardt, rushed: ” I ‘ll think about it ”
Meanwhile, the banner had moved forward and was now directly in front of the stage, not to be missed, although the media have tactically managed to keep it out of their reporting.
During the speech of the Mayor we approached the police. “We know it’s not illegal but that banner really is a no-no .”
Police: “Yes , we have seen it earlier, it was discussed by the Corps leadership and it was decided to do nothing against it ” .
So, again we went to the organization; “ Yeah sure, sure, we’ll look into it .”
In short , the banner remained , with the approval of Mayor, the leadership of the Amsterdam Police Corps and organizers of the demonstration, not to mention the people who saw it but were not bothered by it.
So we just left. Well, it was not too bad , only one banner. We have seen really worse . It remains bizarre, an anti-racism demonstration that sees no problem in the idea that Geert Wilders’ hate of Moroccans is controlled by Israel . Of course the manifestation itself was all very nice. Impassioned speeches were made. Everyone was against racism , even if it was directed against Jews. Of course, the speaker omitted to say that this only goes for Jews that also agree that Wilders is the dog of Israel .

Ronald Eissens

Posted in Uncategorized | Comments Off

Holocaust ontkenning, gek hè?

Vandaag heeft de rechtbank gevonnist inzake de aangiftes over (o.a.) Holocaust ontkenning en antisemitisme, gedaan door Jeroen de Kreek op zijn website www.hetzuur.nl en op andere plekken op Internet. De rechtbank is van mening dat de door de Kreek gedane uitingen inderdaad strafbaar zijn maar dat hij geen straf verdient – wegens gekte.

Ja, u leest het goed. De rechtbank baseert zich hierbij op psychiatrische rapporten die in een eerdere zaak over de Kreek zijn gemaakt, in 2005. Het gaat hier om de stalking en bedreiging van voormalig Minister President Balkenende. In deze rapporten wordt o.a. uiteengezet dat de Kreek lijdt aan een chronische psychose en dat hij last heeft van Wanen.

Op basis van deze rapporten en op basis van het gedrag van de Kreek meent de rechtbank dat hij ontoerekeningsvatbaar is en van rechtsvervolging moet worden ontslagen. Vreemd genoeg zijn deze rapporten bij voorgaande rechtszaken tegen de Kreek nooit gebruikt en werd de Kreek ondanks deze rapporten in 2007 gewoon veroordeeld.

De rechtbank vraagt zich ook af of het vervolgen van de Kreek enig maatschappelijk belang dient, omdat de Kreek gewoon doorgaat ondanks eerdere veroordelingen. Een wel heel curieuze stellig. Dieven gaan vaak ook gewoon door. Betwijfeld iemand het maatschappelijk belang van de vervolging van dieven en moordenaars? Wellicht als ze ook ontoerekeningsvatbaar zijn, maar dan zorgt je er in het belang van de slachtoffers voor dat ze het niet meer kunnen doen. Bijvoorbeeld door ze op te sluiten of tbs te geven.

In een fantastische gedachtenkronkel meent de rechtbank ook nog dat omdat de Kreek door de aangevers serieus wordt genomen hij hierdoor een podium krijgt (de rechtbank) waar hij zijn ideeën nog meer kan etaleren. Alsof die gemiddeld 10 mensen die aanwezig zijn bij de rechtszaken een ‘podium ’zijn. Het podium is juist de websites van de Kreek en zijn andere publicaties!

De in beslag genomen en verbeurd verklaarde computers van de Kreek krijgt hij bovendien van de rechtbank terug. Zodat hij meteen weer flink aan de slag kan. Hij hoeft zijn eerder gedane mega-productie van antisemitisme en Holocaust ontkenning ook niet offline te halen. Gek? Da’s pas gek!

De rechtbank meent dat de Kreek uitingen doet –o.a. aangaande de Holocaust- die voor elk weldenkend mens volstrekt onzinnig zijn. Hier laat de rechtbank zien weinig sjoege te hebben van de websites van de Kreek en Holocaust ontkenning op Internet in het algemeen en ook weinig te begrijpen van de goedgelovigheid van de huidige internetgebruiker, het verdwijnen van kennis over de Holocaust en het gemak waarmee jongeren antisemitische uitingen en Holocaust ontkenning overnemen. Er is veel mis met het onderwijs – of gebrek daaraan- op dit terrein en het ‘gat’ wordt opgevuld door hen die op Internet luid schreeuwen en jongeren –en anderen- voorzien van kwalijke leugens. Zoals we laatst in de zaak van de Arnhemse Turkse jongeren hebben kunnen constateren.

Het stellen dat ‘ieder weldenkend mens’ weet dat wat de Kreek doet onzin is gaat ook genadeloos voorbij aan de groepsbelediging en kwetsing die de Joodse gemeenschap ten deel valt. Die moeten dan maar als ‘weldenkende mensen’ hun schouders ophalen. Uitingen op Internet (of daarbuiten) komen echter niet vergezeld van psychiatrische rapporten over de plaatser van de uitingen. Een gemiddelde leerling of student zal, ook bij de uitingen van de Kreek, niet zo snel kunnen zien wat waarheid is of waanzin en de slachtoffers van de waanzin –het antisemitisme en de holocaust ontkenning- schieten hier helemaal niets mee op maar raken gesterkt in het idee dat men opnieuw faalt bij het bestrijden van antisemitisme. De slachtoffers kunnen het bekijken en de dader is gek, dus krijgt geen straf. Deze uitspraak kan ik niet los zien van de glijdende schaal waarop men zich in Nederland bevindt als het gaat op antisemitisme en Holocaust ontkenning. Het lijkt erop dat men gewoon geen zin heeft er iets aan te doen en eerder de dader dan de slachtoffers zielig wordt gevonden. Een luie uitspraak van een luie rechtbank.

Jeroen de Kreek is niet de enige Holocaust ontkenner en antisemiet die we op het Nederlandse Internet kennen. De rest zal nu wel er een schepje bovenop doen, want zij worden toch niet veroordeeld, want, ‘ze zijn gek’.

Dus als ik morgen tijdens de kroning langs de route in mijn blote kont ga staan met een bord waarop staat ‘Willem-Alexander is een POOIER en Maxima een vuile HOER!’ en daarbij ook nog flink schuimbekkend op-en-neer spring dan wordt ik niet veroordeeld?

Nou, ik denk van wel eigenlijk. Gek hè?

De hoop is nu gericht op het Openbaar Ministerie voor het instellen van hoger beroep tegen deze uitspraak.

Update d.d. 3-5-2013: Het Openbaar Ministerie heeft besloten Hoger Beroep in te stellen.

Dit artikel is ook gepubliceerd op www.meldpunt.nl

Posted in Uncategorized | Comments Off

‘U weet, het woord Nazi komt van Ashkenazi’

Afgelopen dinsdag 17 juli was het dan eindelijk zover; Jeroen de Kreek stond terecht wegens Holocaust ontkenning en antisemitisme. Het was de tweede zaak van het Meldpunt discriminatie Internet (MDI) en het CIDI tegen hem.

Niet alleen CIDI en MDI, maar ook de aangiftes van de Joodse Omroep, van VVD tweede kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert en van Arabist Hans Jansen werden in de rechtszaak gevoegd en behandeld. De Kreek werd er van beschuldigd Jansen en Hennis-Plasschaert te hebben bedreigd en beledigd.

De zaak die diende voor de rechtbank Amsterdam op de Parnassusweg begon om kwart over één geheel in stijl; De Kreek, een T-shirt dragend met aan de voorzijde de tekst ‘I love Jews’ en aan de achterkant ‘Against Zionism’, aaste op een wraking en vroeg de Rechter (Mr. Korthals Altes) onmiddellijk of hij Cohen heette. Toen het antwoord hierop negatief was wilde hij weten of de andere leden van de Rechtbank van Joodse afkomst waren. Korthals Altes vertelde hem er geen idee van`te hebben. Aantonen dat de rechtbank vooringenomen was wegens ‘Joodsheid’ ging dus niet lukken, maar het zette wel de toon. De Kreek – twee rugzakken met boeken en papieren bij zich- was gedurende de hele zitting vijandig en  beledigend, vooral jegens de Officier van Justitie, Mw. Mr. Vriezen-Buist en jegens hen die aangifte hadden gedaan.

Zijn volgende poging tot rekken was een verzoek om op de valreep nog een aantal getuigen op te roepen: Daniel Veenboer van het MDI, Ronny Naftaniel, Geert Wilders, De heer Friedmann van het CIDI, Hans Jansen, kamerlid Jeanine Hennis-Plasschaert, Sille Jansen (voormalig MDI directeur), De Britse Rabbijn Aaron Cohen van Naturei Karta, (een kleine anti-zionistische sekte die vooral in Engeland en New York actief is en ook een afdeling in Israel heeft) directeur Alfred Edelstein van de Joodse omroep, Officier van Justitie Paul Velleman en last but not least een ‘vrouw van Joodse afkomst’ die hij op de gang had ontmoet en die ‘bang is voor Zionisten’. Al deze verzoeken werden afgewezen. Het OM en de Rechtbank meenden beiden dat het te kort dag was en dat het belang niet groot genoeg was. Een belang dat de Kreek overigens niet echt duidelijk kon maken. Hij wilde ‘met deze mensen discussieren’ om ‘hun motieven te weten komen’.

Gedurende bijna drie uur ondervroeg de rechter de verdachte over zijn gedane uitingen met betrekking tot Joden en de Holocaust. Met pathologische vasthoudendheid verdedigde de Kreek zijn theorieën en maakte het alleen maar erger voor zichzelf.  Een bloemlezing van de waanzin:

Joden hebben de holocaust zelf veroorzaakt, of in ieder geval de zionisten, wat volgens de Kreek geen Joden zijn, maar nazi’s. De Holocaust heeft niet plaatsgevonden of wel maar er zijn veel minder mensen vermoord. Theodor Herzl heeft aangezet tot alle pogroms, de Rothschild familie financierde IG Farben en Auschwitz. De Ashkenazi wilden Palestina koloniseren en hebben daarom zelf vanaf de Franse revolutie het antisemitisme in gang gezet, Ashkenazi zijn geen echte Joden want ze stammen niet af van echte Joden zoals de Sefardiem, bovendien zijn zionisten niet religieus en daarom zijn het geen echte Joden. ‘Holocaust’ is een begrip uit de Kabbala waarin staat dat na de Holocaust Joden goddelijk zouden worden en bezit van Palestina konden nemen. De Joden zeggen zelf ook dat de kruisiging van Christus hun schuld is. Ik heb op mijn website een meter die het gehalte van het zionistische gevaar aangeeft en die staat op rood. Zelfs de zionisten van het CIDI en MDI beseffen echt wel dat er op mijn site geen antisemitsime staat. De Holocaust is bedacht en uitgevoerd door Joden op Joden, de zionisten hebben Auschwitz gebouwd. Veel Joden die vermoord zijn waren helemaal geen Joden want Joden zijn geen ras maar een religie.

Als uitsmijter beweerde de Kreek nog dat  afkorting Nazi kwam van Asheknazi, waarop de rechter op onschuldige toon zei: ‘ik was altijd van mening dat ‘nazi’ een afkorting was van ‘Nationaalsocialisme’. De Kreek (al giechelend) ‘Nee, dan zou het NaSo moeten zijn’.

Natuurlijk hield de verdachte ook vol dat als hij ‘Joden’ schrijft hij eigenlijk ‘Zionisten’ bedoelt. Op de vraag van de rechter waarom hij dan niet alleen ‘Zionisten’ schrijft was zijn antwoord: ‘dan is de de tekst niet meer zo goed leesbaar’.

De rechtbank wilde gezien de tijd de door de Kreek een dag tevoren (!) ingediende stapel stukken niet doornemen. Het protest hiertegen van de Kreek (‘Jesus, en al die mensen die ze hebben vermoord dan!’) werd genegeerd.

Eindelijk kon de officier van Justitie beginnen met het voorlezen van de tenlastelegging. Dat deed zij snel en summier, aangezien de meeste gedeelten van de aanklacht al uitgebreid door rechter met verdachte waren gesproken. De aangifte wegens bedreiging van Arabist Hans Jansen werd afgewezen. Er was hier volgens de officier sprake van een stijlfiguur; De Kreek had geschreven dat Hans Jansen als een varken geslacht zou worden’ maar had hierbij geschreven ‘in juridische zin’. Wel achtte zij bewezen dat Hans Jansen en Jeanine Hennis-Plasschaert beiden waren beledigd en wel op een groffe en uitermate kwetsende manier; ‘verdachte wil slechts schelden en vernederen’.

Ook op de andere punten van de aanklacht achtte zij de Kreek schuldig; namelijk het in het openbaar beledigen van Joden wegens hun ras. Zij hekelde de invloed op jongeren van de websites van de Kreek, die ‘vol staan met bewezen ongefundeerde beweringen en beledigingen’ en gaf aan dat de invloed van dit soort denkbeelden op de samenleving zeer negatief zijn. Bovendien gaf zij aan dat het voor haar duidelijk was, gezien eerdere rechtzaken tegen de Kreek, dat hij in de zin van de wet ‘van discrimineren zijn beroep of bedrijf heeft gemaakt’.

Als eis stelde zij; het verbeurd verklaren van de twee laptops, twee PC’s en 1 harde schijf die tijdens een huiszoeking bij de Kreek in beslag waren genomen, 100 uur taakstraf en nog eens 1 maand voorwaardelijk gevangenisstraf met eenproeftijd van 3 jaar.

Toen was het de beurt aan de Kreek om zijn verweer te voeren. De rechter gaf aan dat hij daarvoor een half uur de tijd had, dezelfde tijd die de officier had gekregen. Mr. Korthals Altes meende bovendien dat de Kreek al bijna drie uur de tijd had gehad om zijn denkbeelden uiteen te zetten.

De Kreek vond dit te weinig en verzocht ‘aanhouding van de zaak’(uitstel tot een zitting om een nieuwe datum) omdat hij ‘te weinig tijd had gehad om zich voor te bereiden’. De rechtbank schorste voor 5 minuten om dit verzoek te bespreken maar het oordeel was: geen uitstel. Hierop begon de Kreek steeds luider te argumenteren en uiteindelijk te gillen en te schreeuwen. De rechter probeerde hem meerdere keren tot kalmte te brenegn maar het had geen zin. Wild met zijn armen zwaaidend draaide hij zich om naar ons; ‘daar zitten de echte criminelen, de zionisten, de bedriegers en leugenaars!’

Opnieuw gevraagd of hij voor een halfuur zijn verdediging wilde voeren riep de Kreek: ‘dan wraak ik nu de rechtbank!’.

Mr. Korthals Altes kon niets anders meer doen dan te zeggen dat de zogenaamde ‘wrakingskamer’ binnenkort bijeenkomt en dat men dan verder gaat kijken. Dit zal waarschijnlijk pas volgende week plaatsvinden met daarna onmiddelijk het laatste gedeelte van de zitting waar de Kreek dan zijn verweer kan voeren. Of dat 30 minuten of langer is, is aan de rechters; oude of nieuwe, afhankelijk van de afloop van het wrakingsverzoek.

Of een veroordeling zal helpen? Waarschijnlijk niet. De Kreek is een obsessieve antisemiet en zal waarschijnlijk, net als Jenny Goeree in de jaren tachtig, gewoon doorgaan, desnoods vanuit de gevangenis. Een zaak als deze heeft echter wel een duidelijke signaalfunctie voor anderen: als je Holocaust ontkenning en antisemitisme wilt bedrijven dan zijn er gevolgen.

(Dit artikel verschijnt deze week in verkorte vorm in het NIW).
Posted in Uncategorized | 1 Comment

Hungary. The Monster is at the Door.

“Today, if you live in Hungary and you are Roma, Jewish or a member of the LGBT community, you have a problem.”

By Ronald Eissens.

A 1937 letter from Berlin I read a couple of years ago said: “The streets are clean, people have jobs. The café’s, restaurants and terraces are filled every day. The women are lovelier than ever. Yet, there is this strange undercurrent. All this marching and uniforms, it makes me uneasy. One hears things about beatings and about people being taken away, disappearing. Jews and others. We try not to talk about it, not to think about it. Yet it feels like a beast is awakening, ready to destroy.”

These lines came to mind while I was sitting on a terrace drinking coffee on a square just off Vaci Utca, the famous Budapest shopping street. Last week I was in Budapest as part of a group at the European Youth Centre that trained young people to counter online hate.

In Budapest the streets are clean and beautiful, everybody laughs and smiles, while the Hungarian Guard, a paramilitary outfit modelled on the SS, marches in the street and people are beaten up. Today, if you live in Hungary and you are Roma, Jewish or a member of the LGBT community, you have a problem.

During recent years, waves of anti-Roma violence, antisemitic attacks, bumper-stickers with the text ‘Jew free car,’ homophobic attacks on the annual Gay pride parade, antisemitic defacement of synagogues and Jewish graves, all became ‘normal.’

In 2010, during a recent speech by the mayor of Budapest, right-wingers shouted slogans such as ‘send Jews to the concentration camps‘ and  ‘Jewish pigs!’

“Vilified for claiming Holocaust restitution”

In Hungary, antisemitism and hate against gypsies were always present, but they were swept under the carpet by communist governments. The new constitution however, does not protect the rights of Gays and Lesbians.  Roma live in fear and the Jewish community tries to endure the new pogrom-like atmosphere. Before World War II, there were half a million Jews living in Hungary. Now there are only 100,000 and they are under growing attack and vilified for claiming Holocaust restitution.

Márton Gyöngyösi, Hungarian parliament member for Jobbik (Jobbik Magyarországért Mozgalom), a Hungarian radical nationalist political party, has said: “It has become a fantastic business to jiggle around with the numbers of dead Jews.” Last month, another Jobbik MP, Zsolt Baráth, held a speech in parliament reviving an anti-Jewish blood libel from 1882.

During a briefing I attended by Hungarian NGOs and other experts, it became clear that the current situation is dire. Peter Molnar, Senior Research Fellow at the Centre for Media and Communication Studies at Central European University in Budapest, and a former Member of Parliament remarked, “Right now, if I have to make a hierarchy of the minorities under attack in Hungary, I would say first the Roma, then the Jews and then the LGBT community.”

In 2010, during the last Hungarian election, Jobbik became the 3rd party of the country, winning 17% of the vote. The coalition government that was formed after the election, does not have Jobbik in it – but the largest party, the nationalist conservative Fidesz relies on Jobbik support and openly tries to please and appease it. Jobbik itself denies being fascist or racist, but its leader, Gabor Vorna, says that Jobbik is not democrat.

In a smart back-stage, front-stage strategy Vorna has created the Hungarian Guard, who march the streets in Nazi uniforms and have been said to be responsible for most of the hate crime and attacks against Roma, Jews and LGBTs. On top of that, unaffiliated skinheads and neo-Nazis create even more trouble. During 2008 and 2009, a number of Molotov cocktail and gun attacks against the Roma community resulted in the death of six Roma. The killers were neo-Nazis.

“Jobbik loves extreme Islamists and especially Iran”

So, does Jobbik like anybody? Well, ‘normal’ Hungarians of course, who are, in a familiar sounding mythology, the descendants of a great and pure Central-Asian ‘Turkic’ race, which also includes the Persians. It may therefore come as no surprise that Jobbik loves extreme Islamists and especially Iran, feeling very comfortable with shared antisemitism and Holocaust denial.

This is not 1937, but it seems there are too many similarities including  a bad economic situation, high unemployment, the Euro-crisis, inflation of the Forint, the national currency as well as anti-democratic strong leaders about to take over.

As the saying goes, ‘history repeats itself the second time as a farce.’ Well, for a start, there is very little farcical about repeating pogroms.

Hungary is not Germany in 1937 and Hungary is not the only European country suffering under an increase of populism, neo-Nazism and extremism. But, Hungary could well be a new flashpoint.

While I was having my coffee, I read on my Blackberry that the Budapest monument for Raoul Wallenberg had been desecrated. Hanging from the statue were pig legs covered in blood.

All of a sudden, the coffee didn’t taste so good.

In 2010, former Prime Minister Gordon Bajnai, in an unwitting allusion to the 1937 letter from Berlin said, the “monster is at the door, threatening to crush Hungarian democracy.”

I don’t like coincidences like that at all.

This article was published first by Jewishinfone.ws  – http://jewishinfonews.wordpress.com/2012/05/28/hungary-the-monster-is-at-the-door/

Posted in Uncategorized | Comments Off

Blijf met je rotpoten van onze rotmoffen af.

Door Ronald Eissens

4 en 5 mei is weer voorbij. Gelukkig maar, want dit land is volkomen in de war.  Het idee dat een jongen een gedicht moest voorlezen bij de herdenking op de Dam waarin zijn oud-oom, een gesneuvelde Germaanse SS-vrijwilliger wordt herdacht is werkelijk te dol voor woorden. Waar heeft dat Nationaal comité 4 en 5 mei last van? Misschien ook een leuk idee om het Neefje van Volkert van der Graaf –of Volkert zelf- naar de volgende Pim Fortuyn herdenking te sturen? Of de zus van Mohammed Bouyeri naar de volgende Theo van Gogh herdenking, om te vertellen dat hij ook maar een verkeerde keuze heeft gemaakt en dat ook hij  herinnerd moet worden?

Het komt allemaal neer op compassie hebben en een gevoel voor verhouding. Juist van een Nationaal comité 4 en 5 mei zou je deze eigenschappen verwachten. Helaas is dat niet het geval. Of men snapt het gewoon niet, of het kan ze gewoon niet zo schelen.  Zij bepalen tenslotte hoe een herdenking moet, en niet de slachtoffers en nabestaanden van slachtoffers. Slachtoffers zijn mooi, maar vooral de dode.  Levende slachtoffers en nabestaanden, die zijn lastig en die zeuren en die durven zomaar te zeggen hoe zij het willen.

Dat laatste is geheel in de traditie waarmee Nederlanders in 1945 overlevende Joden behandelden die hun weg terugvonden naar Nederland.  Onbegrip, gebrek aan medeleven en irritatie was hun deel. Vooral als ze lastige dingen deden zoals hun huis en bezittingen proberen terug te krijgen, of dingen zeiden over de rol van Nederlanders bij hun deportatie. Al snel klonk het ‘De joodjes hebben alweer een grote bek’  en zelfs ‘ze hebben je vergeten te vergassen’.

Schuldgevoel van Nederlanders, het land waar 71,4 % van de Joodse bevolking zonder al te veel problemen door de nazi’s werd weggevoerd zette zich naadloos om in ontkenning en in een later stadium, toen het dagboek van Anne Frank uitkwam en het Anne Frank huis als museum was gevestigd , in handige Public Relations.  ‘Anne Frank ’werd een Nederlands export product en van heinde en verre kwamen de toeristen naar Het Achterhuis, waar Anne en haar familie door dappere Hollanders uit de klauwen van de Nazi’s was gehouden. Natuurlijk is het ook zo dat ze door Hollanders werd verraden en stierf in concentratiekamp Bergen-Belsen.  Dat was wel  een probleempje.  Maar een kniesoor die daar op let, lang leve de dode Anne Frank!

Het ‘dol op dode joden’ gevoel kende 3 jaar geleden haar misselijkmakende hoogtepunt, toen de kastanjeboom in de tuin van het Achterhuis, die Anne beschrijft in haar dagboek, vanwege ziekte om zou moeten worden gehakt. De achterboom,  zullen we maar zeggen, dreigde op het Achterhuis of de kantoren van de Anne Frank Stichting te vallen.  Sommige na de oorlog geboren verzetshelden in Amsterdam lieten hun emoties de vrije loop. “Het is toch mooi dat wij Amsterdammers die Anne Frank  helaas niet konden behouden nu wel haar boom kunnen redden” zwijmelde men.  Het was of men alsnog een kans kreeg. ‘Die boom mag niet worden gekapt!’ Eindelijk geen schuldgevoel meer, was de sub-tekst. De kap van de totaal verrotte boom, vol met ziektes, werd door de rechter verboden. Toen de natuur haar loop nam en de boom omwaaide, was de droefenis groot.

Was de compassie voor Anne Frank en andere joden tijdens de oorlog net zo groot geweest, dan waren heel wat meer gered. Mensen, geen bomen. Was de compassie van Nederlanders na 1945 net zo groot geweest, dan hadden velen geen bittere ontvangst gehad. Was de compassie en vooral het begrip groter geweest, dan zou het Nationaal Comité 4 en 5 mei niet zulke krankzinnige ideeën hebben over hoe je moet herdenken.

Maar ook sommige lokale 4 en 5 comités kunnen er wat van. In 1997 werd door de juristen van het Landelijk Bureau ter Bestrijding van Rassendiscriminatie (LBR) geoordeeld dat een lid van het Amsterdamse comité, die bovendien ook nog eens coördinator van een meldpunt discriminatie was, zich schuldig had gemaakt aan antisemitische uitspraken.  De man werd na enige drang uiteindelijk uit zijn functie gezet. Dit alles was voor het Amsterdams 4 en 5 mei comité geen enkele reden om ook actie te ondernemen, zodat hij vrolijk in het bestuur bleef. Geen begrip, geen compassie, geen moraliteit. Men snapt het gewoon niet. Heel knap is dat, vooral omdat juist de 4 en 5 mei Comités, met het Nationaal Comité  4 en 5 mei voorop, zichzelf zo mooi de opdracht hadden gegeven om de herinnering aan de tweede wereldoorlog, het Nederlandse morele ijkpunt bij uitstek, levend te houden.

Helaas zet het verval al langer in. De ‘grijstinten discussie, in 2001 opgestart door historicus Chris van der Heijden, heeft steeds meer invloed. Van der Heijden revisioneert er in zijn boek ‘Grijs verleden’ vrolijk op los. Waar het op neerkomt is dat er eigenlijk geen zwart en wit bestond tijdens de oorlog, geen goed en  fout, maar alleen grijstinten. Als je daarin wilt geloven, wordt het heel gemakkelijk om dienst nemen bij de Waffen-SS de vergoelijken. Of lid worden van de NSB, zoals de vader van Chris van der Heijden deed. Het klinkt allemaal lekker hedonistisch. Goed en fout  worden volledig inwisselbaar, waarmee het morele ijkpunt in het niets oplost en er eigenlijk geen reden meer is voor een  Nationale herdenking, want als erg geen goed of fout was, zijn er ook geen daders of slachtoffers.

Nederlanders hebben een hekel aan gedoe. Zeker als dat komt van minderheden en als er ook nog eens emoties bij komen, dan is het helemaal verkeerd. De alomtegenwoordige kruideniersmentaliteitlijders, de platgepolderde bestuurderskoppen en de ‘allemaal samen kinderen van God en vergeving is goed Christenen’ willen geen gezeur. Antisemitisme? Ach, dat valt wel mee hoor. Vergelijkingen van Joden met Nazi’s? Incidenten. Gezagdragers die meelopen in demonstraties waar antisemitische speekkoren klinken? Ach, niets gehoord hoor. 67 jaar na de oorlog is antisemitisme weer flink aan het groeien, en dat begrijpt niemand, lijkt het wel. Maar men wil er ook niet teveel mee lastig worden gevallen. De ‘Goede Joden’zijn immers dood. Levende Joden zijn vervelend en/of zitten in Israël, wat voor velen tegenwoordig gelijk staat aan ‘fout zijn’. Grappig, dan heeft opeens niemand het over grijstinten.

Bij de Kristallnachtherdenking van 2007 hield de anti-racisme organisatie Nederland Bekent Kleur een eigen herdenking, omdat het Centraal Joods Overleg (CJO) zo maar de brutaliteit had om ook een herdenking te doen. Nederland Bekent Kleur (NBK) voorman Rene Danen waarschuwde eenieder die het horen wilde: ‘dit jaar wordt de herdenking georganiseerd door rechtse zionistische organisaties waaronder het CIDI. Dus weet waar je naar toe gaat! Het zal een hele andere herdenking zijn dan andere jaren!’  Ook NBK is vooral dol op dode Joden.

In het Overijssele dorpje Vorden werd de dodenherdenking ook het tafereel van niet-begrijpen. Als gevolg van een soort pandemisch Nationaal 4 en 5 mei Comité virus wilde men daar ook de Duitse soldaten die op de begraafplaats liggen herdenken. Na een kort geding werden Burgemeester en Wethouders door de rechter verboden langs te graven te lopen tijdens de officiële herdenking. Waar zij zich aan hielden. Zo niet de bevolking, die in demonstratief protest langs de graven marcheerden van hen die hebben geprobeerd half Europa uit te moorden. De totale verwording van wat ooit de 4 mei dodenherdenking was. ‘Blijf met je rotpoten van onze rotmoffen af’ leken ze te denken. Maar dat zal ik me wel verbeelden.

Over de Joodse organisaties en de herdenking zegt Chris van der Heijden op 3 mei in een interview in EenVandaag met enige tevredenheid: ‘Zij hebben het monopolie. Dat zal ze nog wel een tijdje lukken maar dat zal niet lang zo blijven’. Waarmee de boodschap duidelijk is: de 4 mei herdenking, die is van ons, en wij beslissen wel hoe we daar mee om gaan. En jullie gezeur zijn we binnenkort wel kwijt.

Posted in Uncategorized | 3 Comments